เผาไปแล้วเมื่อวันเสาร์ตอนห้าโมงเย็น ที่วัดแคนางเลิ้ง พูดอะไรไม่ถูก
มันแบล็งค์ ๆ ชีวิตก็เหมือนมือถือที่ไร้แบตฯ ต่างแค่ชีวิตคนมันชาร์ท
ขึ้นมาใหม่ไม่ได้แค่นั้น ยืนมองโรงศพที่กำลังเคลื่อนเข้าไปในเตาเผา
แล้วใจหาย มองพ่อ มองอา ที่คาแดง ๆ ทำให้อารมณ์มันพีคจน
น้ำตาปริ่ม ๆ เกือบจะไหลออกมา ทำให้แซนด์หนีหน้าออกไปทางอื่น
หลังจากฝาเตาเผาเลื่อนปิดลง ก็เหลือแต่เพียงความทรงจำดี ๆ
ที่มีไว้จดจำ ...
ขอให้อาสู่สุขคติ
:: Post Script ::
• ก็แอบปลง
• ตอนนี้มีชีวิอยู่
• อยากทำอะไรก็รีบทำ
• อย่ารอจนหมดเวลา
• เฮ้อ !!
Tears - Eldar
#1 By B a b o O on 2007-12-24 14:39